[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 9، شماره 19 - ( پاییز و زمستان 1400 ) ::
جلد 9 شماره 19 صفحات 236-217 برگشت به فهرست نسخه ها
کاربرد مدل حداکثر آنتروپی در تعیین رویشگاه بالقوه گونه Astracantha gossypina (Fisch.) Podlech در شمال شرق ایران
جواد مومنی دمنه1، یحیی اسماعیل‌پور*، حمید غلامی3، آزیتا فراشی4
1- دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان
دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه هرمزگان ، y.esmaeilpour@hormozgan.ac.ir
3- گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه هرمزگان
4- گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
چکیده:   (500 مشاهده)
گون کتیرایی یکی از مهم‌ترین گیاهان مرتعی منطقه شمال شرق ایران به شمار می‌رود و اهمیت زیادی در حفاظت خاک و اقتصاد مرتعداران دارد. بهره‌برداری و مدیریت نادرست گونه‌های گیاهی مرغوب منجر به از بین رفتن و جایگزینی این گونه‌های بومی و خاص توسط گونه های مهاجم بومی یا خارجی می‌شود. این پژوهش به منظور تعیین رویشگاه بالقوه گون در مراتع استان‌های خراسان رضوی و خراسان شمالی با استفاده از مدل تحلیل آنتروپی بیشینه (MaxEnt) صورت پذیرفت. بدین منظور تعداد 757 نقطه حضور گونه در 17 منطقه مختلف از طریق نمونه‌برداری میدانی و توسط دستگاه GPSMap 60CSx ثبت گردید. متغیرهای محیطی شامل 19 لایه زیست‌اقلیمی، 3 لایه شیب، جهت و ارتفاع، زمین‌شناسی و اطلاعات خاک (بافت، قابلیت اراضی، گروه‌های هیدرولوژیک) به عنوان متغیرهای پیش‌بینی ابتدا مورد آنالیز همبستگی قرار گرفته و متغیرهای دارای همبستگی زیاد حذف شدند. آنالیز لایه‌های پیش‌بینی و نقاط حضور با استفاده از نرم‌افزار Maxent 3.3 انجام شد. نتایج نشان داد با توجه به شاخص سطح زیر منحنی (AUC=0/98) مدل حداکثر آنتروپی در تشخیص عوامل موثر بر پراکنش جغرافیایی گونه از دقت و کارایی مناسبی برخوردار بوده است. بر اساس نتایج آزمون جک‌نایف عوامل محیطی شامل DEM، واحد اجزاء اراضی (SOILLAND)، دمای متوسط سالیانه (BIO1)، زمین‌شناسی (GEOLOGY)، بارندگی خشک‌ترین فصل سال (BIO17)، بارندگی سردترین فصل سال (BIO19) و بارندگی فصلی (BIO15) به ترتیب بیشترین نقش را در تعیین رویشگاه مناسب گونه داشتند. نهایتا منطقه مورد مطالعه به چهار طبقه مطلوبیت تقسیم شد که بیش از 218 هزار هکتار معادل 52/۱ درصد پتانسیل متوسط تا خوب برای رویش و بهره‌برداری از گونه گون داشتند.
واژه‌های کلیدی: استان خراسان شمالی و رضوی، مدل پیشبینی رویشگاه، نرم‌افزار مکسنت، WorldClim
متن کامل [PDF 1127 kb]   (95 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/8/7 | پذیرش: 1400/3/18 | انتشار: 1400/12/25
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

momeni damaneh J, Esmaeilpour Y, Gholami H, Farashi A. Prediction of potential habitats of Astracantha gossypina (Fisch.) Using the maximum entropy model in regional scale. PEC. 2022; 9 (19) :217-236
URL: http://pec.gonbad.ac.ir/article-1-737-fa.html

مومنی دمنه جواد، اسماعیل‌پور یحیی، غلامی حمید، فراشی آزیتا. کاربرد مدل حداکثر آنتروپی در تعیین رویشگاه بالقوه گونه Astracantha gossypina (Fisch.) Podlech در شمال شرق ایران. حفاظت زیست بوم گیاهان. 1400; 9 (19) :236-217

URL: http://pec.gonbad.ac.ir/article-1-737-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 9، شماره 19 - ( پاییز و زمستان 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله حفاظت زیست بوم گیاهان Journal of Plant Ecosystem Conservation
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4414